Genezing

Reflexzone therapie

 

 

 

 

Veel mensen die in acute reflexzone therapie zijn, zijn aangemoedigd om te begrijpen dat zij door hun therapeuten worden geholpen. Dit veronderstelt dat de therapeuten genezers zijn en dat het hun missie is om u te helpen beter te worden.

Dit is op zijn best een gedeeltelijke waarheid.

De laatste jaren is er een duidelijke verschuiving geweest in het genezingsmodel dat zowel door de Amerikaanse Medische Associatie als door de Amerikaanse Psychiatrische Associatie wordt gebruikt. Deze verschuiving is meer therapeutisch dan louter diagnostisch, om de redenen die geïllustreerd worden door onze therapeutische ervaring. Genezing vindt tegenwoordig plaats op het niveau van de hele persoon, en omvat wat we de hele persoon zouden kunnen noemen, wat betekent dat de hele persoon behoeften heeft die genezend zijn. De genezende persoon heeft andere ervaringen dan de persoon die genezing nodig heeft. Het idee van genezing is dat veel mensen geholpen kunnen worden.

De aard van genezing

Elke persoon komt in therapie om verschillende aspecten van zichzelf te helen. Ze hebben verschillende en zelfs tegenstrijdige verledens, we noemen deze aspecten Depressie, Kwetsbaarheid, Angst en labelen. Iemand komt in therapie omdat hij beschadigde delen van zijn wezen heeft. Deze verschillende en tegenstrijdige aspecten blijven in principe onveranderd als ze ongecontroleerd blijven. Het is onze hele persoon die verandert in het proces van therapie, niet sommige delen van onze persoon. Genezing wordt gezien als het in evenwicht brengen van de delen. Een persoon probeert evenwicht te brengen in een chaotisch patroon dat lange tijd heeft bestaan. Dit concept wordt psycho-fysieke verzoening genoemd. Met andere woorden, het idee is om de innerlijke tegenstrijdigheden die stress veroorzaken in balans te brengen. De persoon evolueert en verandert in het proces van de therapie.

Het transformationele model van genezing

Wij zijn gewend genezing te zien als een beperkend en beperkend proces. De genezing is altijd een beperking, om zo te zeggen, voor het zelf. Stel jezelf deze vraag op elk moment dat je het nodig hebt om vooruit te komen en je kunt antwoorden, ongeacht de situatie;

“Hoe kan ik fitter worden?” “Hoe kan ik lichter zijn? “Hoe kan ik leuk zijn om bij te zijn? “Hoe kan ik weer vertrouwen hebben?” “Hoe kan ik beter vergeven?”

Deze lijst kan tot in het oneindige doorgaan. De lijst heeft als basis een of andere eis. Maar wij willen de vraag veranderen in een helende vraag. We willen de illusies, de gehechtheden en vooroordelen van onze ego’s, de agenda van onze zintuigen en onze spirituele zoektocht om liefdevol te zijn helen. De vraag is leven; een leven van lichamelijkheid, emoties, gevoelens en een creatief leven. Wij zijn niet alleen fysieke wezens, maar wij zijn ook spirituele wezens, wij zijn zielwezens die in een denkbeeldige wereld leven. We moeten onze echtheid vinden. We moeten zo echt worden als we kunnen zijn.

De natuurlijke weerstand van de uiterlijke wereld tegen innerlijke verandering voegt allerlei soorten stress toe aan het geheel. We raken verslaafd aan de strategie en het spel van pogingen om ons ‘echte zelf’ te beschermen en onze gekwetstheid te ontkennen. Dit spel noemt zichzelf leven, maar geeft ons niet de motivatie om te leven. Het geeft ons eindeloze mogelijkheden om positieve dingen te proberen. Het spel Vertrouwdheid neemt ons allemaal mee.

Dit spel speelt zonder dat wij het winnen. Op dit punt voelen we ons leeg, leeg van leven, leeg van betekenis, leeg van motivatie, en we beginnen niet alleen te twijfelen aan wat onze natuurlijke weerstand ons aandoet, maar ook aan onszelf. Dit is hoe we onze echtheid verliezen. We verliezen ons vermogen om te vertrouwen op wat zo waar is als we geloven dat het is. Om te genezen moeten we gaan zien wat echt is, wat waar is en moeten we zeggen: “Ja, sinds wanneer?” Dan kunnen we zeggen: “Ja, ik ben echt en ik ben oké zoals ik ben.”

Wat is echt en waar?

Voor een persoon betekent “echt” en “waar” zijn dat hij in harmonie is met zichzelf. Het wordt bepaald door de delen, niet door het geheel. Dan kunnen we beginnen het spel goddelijk en menselijk zinvol en heilzaam te maken. Wanneer de delen van ons samensmelten, worden we uitgedrukt en heel. Totdat we dit ontdekken, blijven we gefragmenteerd, met een ingewikkeld web van illusies en houden we het gevoel van afgescheidenheid van het Ene in stand.

Het erkennen van al onze delen is helend. Elk deel bevat oneindige wijsheid, zoals het verschil tussen wat we werkelijk doen, en wat we ons soms als echt of waar voorstellen. De delen zijn de ene geest van al het bewustzijn en zij onthullen onze diepere spirituele aard. Zij helpen ons deze diepte van bewustzijn te ontdekken. Als we eenmaal het Ene begrijpen, kunnen we vervolgens beginnen het Ene te ‘bewijzen’ door onze gebouwen, kunst, onze muziek en onze intieme relaties. En onze kunst, onze verbinding, ons leven, en alles wat we doen, eindigt allemaal de weg terug naar onszelf.

lees meer:

Leave a Reply

Your email address will not be published.